Drewno

Drewno – materiał organiczny główna część drzewa poza korą, łykiem, miazgą i liśćmi. Dla przemysłu drzewnego ważna jest tylko pień drzewa. Drewno dzielimy ze względu na rodzaj drzew: drewno liściaste, drewno iglaste i drewno egzotyczne. Po ścince drzew drewno jest pozbawiane gałęzi i czasami kory a następnie sortowane i układane w stosy.

Frezy w stolarstwie i meblarstwie

Frez HM nasadzany

Frez – narzędzie metalowe przeznaczone do obróbki skrawaniem materiałów drzewnych za pomocą ostrzy wykonanych z HM, HSS, DIA, VHM.

Frezy mocowane są w obrabiarkach o nazwie: frezarki dolnowrzecionowe, górnowrzecionowe lub w strugarkach czterostronnych.

Frezy dzielimy na nasadzane i trzpieniowe.

Frezy trzpieniowe do drewna

Tarcica

Tarcica – materiał drzewny powstały po przetarciu drewna okrągłego kłód lub wyrzynków w tartakach za pomocą traków wyposażonych w piły trakowe na ramie, piły taśmowe, lub piły tarczowe.

Tarcica dzieli się na: deski, bale, listwy, łaty, krawędziaki, belki, fryzy. Tarcica po przetarciu klasyfikowana jest wg klas jakości.

Stolarz

Stolarz to zawód którego praca polega na wytwarzaniu przedmiotów  takich jak: meble i innych przedmiotów codziennego użytku z drewna (drewna iglastego, drewna liściastego, drewna egzotycznego), materiałów drewnopochodnych (płyta wiórowa, MDF, OSB, sklejka liściasta, sklejka iglasta, sklejka egzotyczna) ogólnie mówiąc z płyt meblowych.

W swojej pracy stolarz wykorzystuje specjalistyczne narzędzia, przyrządy i obrabiarki do drewna:

  • strugi
  • piły
  • wiertła i świdry
  • frezy
  • elektronarzędzia
  • maszyny stolarskie
  • liniały, miarki, kątowniki
  • itp

Konstrukcje mebli i innych przedmiotów wymagają od stolarza znajomości połączeń stolarskich, złączy meblowych, technologii obróbki drewna oraz procesów produkcyjnych i technologicznych wykorzystywanych podczas wytwarzania mebli różnego przeznaczenia.

Stal szybkotnąca HSS

Stal szybkotnąca HSS (ang. high speed steel) jest to stal, która wykazuje bardzo dobre parametry skrawania i w miarę stałą twardość po hartowaniu między 64 a 66 HRC przy temperaturze ostrza do 650°C. Dodatki stopowe stanowią różny udział procentowy w zależności od zastosowania ostrza.

Pierwiastek Właściwości Udział
Chrom (Cr) Wpływa na jednorodność i drobnoziarnistość struktury oraz zmniejsza ścieranie stali. 3,5 do 13%
Kobalt (Co) Zwiększa odporność na wysokie temperatury. Tworzy węgliki. 5% lub 10,5%
 Molibden (Mo) Zastępuje drogi wolfram. Tworzy węgliki.  0,7 do 10%
 Wanad (V) Powstawanie drobnoziarnistej struktury stali. Zwiększenie głębokości hartowania. Tworzy węgliki.  1 do 9%
Wolfram (W) Blokuje rozrost ziaren. Tworzy węgliki. 1,3 do 19%

Najczęściej spotykane noże do strugarek wykonane ze stali szybkotnącej występują w odmianach:

13% Cr – przeznaczone do obróbki drewna miękkiego mokrego

18% W – przeznaczone do obróbki drewna miękkiego suchego i drewna twardego mokrego

Płyta wiórowa

Płyta wiórowa fornirowana

Płyta wiórowa podobnie jak inne materiały drewnopochodne produkowana jest z materiału drzewnego ( w tym przypadku z wiórów) w postaci płyt. Technologia produkcji płyt wiórowych polega na powlekaniu wiórów klejem usypanie kobierca i sprasowanie pod wysokim ciśnieniem na płycie roboczej prasy. Ułożenie wiórów w przekroju poprzecznym płyty decyduje o jej wytrzymałości na rozciąganie. Płyty wiórowe posiadają jednakową wytrzymałość w kierunku szerokość i długość i około dziesięciokrotnie mniejszą w kierunku prostopadłym do szerokich płaszczyzn. Ze względu na sposób usypania kobierca przed sprasowaniem, wewnętrzną strukturę płyt można z grubsza podzielić na trzywarstwową i frakcjonowaną.

Płyty wiórowe ze względu na niską cenę w stosunku do drewna, sklejki, MDF znajdują zastosowanie w:

  • meblarstwie
  • stolarce budowlanej
  • budownictwie
  • produkcja kolumn głośnikowych
  • inne
Płyta wiórowa surowa

Surowe płyty wiórowe (niewykończone) stosuje się w budownictwie i przemyśle tapicerskim. Pozostałe gałęzie potrzebują płyt wiórowych wykończonych. Wykończone płyty wiórowe to:

  • płyty wiórowe fornirowane
  • płyty wiórowe laminowane
  • płyty wiórowe melaminowane
  • płyty wiórowe pokryte folią finish
  • płyty wiórowe oklejane blachą

Wąskie krawędzie płyty po obróbce cięcia, frezowania lub strugania są oklejane takim samym materiałem jak szerokie  powierzchnie (formir, laminat itd) lub doklejkami PCV, ABS a także   wykańczane profilami stalowymi i aluminiowymi.

Płyta wiórowa laminowana

Płyty wiórowe są najbardziej agresywne dla narzędzi podczas obróbki ze względu na dużą zawartość twardego kleju i niestety na znaczną ilość wtrąceń typu: piach, kamienie. Z tego względu stosowanie narzędzi ze stali mija się z celem, najlepszym rozwiązaniem jest obróbka za pomocą narzędzi HM i HM Plus a idealnym użycie narzędzi diamentowych oznaczonych (DIA, PKD, PCD).

 

Dane techniczne:

Gęstość: 500-750 kg/m3

Grubość: 8, 10, 12, 15, 16, 18, 22, 25, 28, 36, 38 mm

Szerokość: 1830, 2070 mm

Długość: 2620, 2800 mm

MDF

Nazwa MDF to skrót od: medium density fibreboard. Początki produkcji w Polsce sięgają roku 1995.

Podukcja MDF-u jest podobna do produkcji płyty pilśniowej. Zrebki drewna po przejściu przez defibrator zostają rozdrobnione do pojedyńczych włókien drewna a następnie są suszone i mieszane z klejem organicznym w ilości 6-8% masy. Dalszy proces to usypanie kobierca z włókien na  płycie prasy i poddaniu do wysokiemu ciśnieniu i temperatury, która inicjuje proces utwardzania kleju. Kolejnym procesem jest studzenie i formatowanie na płyty w rozmiarach handlowych.

Ponieważ MDF posiada jednakową wytrzymałość na rozciąganie w obu kierunkach wzdłuż i w poprzek formatki oraz  nieco mniejszą w kierunku prostopadłym do płaszczyzny; jest materiałem bardzo popularnym w przemyśle meblarskim. MDF jest łatwy do wykańczania ze względu na gładką powierzchnię i jest mniej agresywny w stosunku do obrabianych narzędzi.

Sposób wykończenia zależy od przeznaczenia wyrobu, np:

  • lakierowanie
  • foliowanie
  • malowanie
  • fornirowanie
  • itp.

 

MDF fornirowany

 

 

Dzięki jego właściwościom fizycznym stosowany jest do produkcji takich wyrobów jak:

  • fronty kuchenne
  • fronty do mebli skrzyniowych
  • listwy profilowe do mebli (podszawkowe, wieńczące itp.)
  • listwy profilowe do produkcji frontów ramkowych
  • meble łazienkowe lakierowane
  • produkcja drzwi
  • elementy gięto-klejone
  • listwy przypodłogowe
  • panele ścienne
  • kolumny głośnikowe
  • zabawki
  • inne

 

Dane techniczne:

Gęstość: 600-650 kg/m3

Grubość:6, 8, 10, 12, 16, 18, 19, 22 mm

Szerokość: 1830, 2070 mm

Długość: 2620, 2800 mm

Sklejka

Sklejka jest warstwowym materiałem drewnopochodnym zbudowanym z cienkich warstw drewna (fornirów) sklejonych ze sobą. Ilość warstw fornirów zależy od grubości sklejki.

Sklejka

 

 

Sklejki można podzielić ze względu na:

rodzaj spoiny klejowej:

  • suchotrwałe – przeznaczone do użytkowania wewnątrz pomieszczeń w warunkach suchych.
  • półwodoodporne – przeznaczone do użytkowania w warunkach wilgotnych.
  • wodoodporne – przeznaczone do użytkowania w warunkach zewnętrznych.

rodzaj użytego  surowca:

  • liściaste – bukowa, brzozowa, olchowa itp.
  • iglaste – sosnowa, świerkowa, jodłowa itp.
  • egzotyczne – mahoniowa, okoumé itp.

uszlachetnienie:

  • nieuszlachetniana – zwykła
  • pokryta okładzinami – blachy, itp.
  • z wkładką – wkładka wewnątrz sklejki z blachy, korka, gumy
  • impregnowana – pokryta filmami fenolowymi lub melaminowymi w celu zabezpieczenia przed wilgocią

zastosowanie:

  • ogólnego przeznaczenia
  • specjalnego przeznaczenia

Sklejki ze względu na swoje parametry techniczne i odporność na warunki w których są stosowane znajdują zastosowanie w:

  • meblarstwie – meble, elementy mebli, kształtki
  • przemyśle samochodowym – elementy skrzyń jako wykładziny ścian, podłóg, elementy karoserii, elementy foteli.
  • szkutnictwo i przemysł stoczniowy – konstrukcje jachtów, łodzi i kajaków, wyposażenie kajut i ładowni statków.
  • budownictwo – ściany, okładziny ścian, sufitów, elementy konstrukcyjne, dachy, elementy rusztowań i szalunków.
  • opakowania – skrzynie transportowe, pudełka ozdobne, galanteria.
  • inne – kolumny głośnikowe, meble ogrodowe, modelarstwo itp.

Jak widać zakres zastosowań sklejki pokazuje, że jest to materiał wszechstronny.

Połączenia stolarskie

Połączenia stolarskie i meblowe

Wstęp

W stolarstwie i meblarstwie wyroby gotowe to konstrukcja wykonana z kilku lub kilkunastu elementów płytowych lub graniakowych. Aby wyrób otrzymał kształt ostateczny elementy muszą być połączone w podzespoły (kilka elementów meblowych) a następnie w zespoły meblowe. Wykonuje się to przez zastosowanie połączeń meblowych.

 

Połączenie  meblowe – to ta część konstrukcji mebla w obrębie, której następuje złączenie elementów (dwóch lub kilku) albo podzespołów. Połączenia mogą być nierozłączne (łączone za pomocą kleju) lub połączenia rozłączne za pomocą łączników takich jak: śruby, zatrzaski, łączniki mimośrodowe itp.

Złącze meblowe – to jest ta część elementów, które poprzez odpowiednie ukształtowanie (nadanie profilu) lub za pomocą łączników łączy się ze sobą.

Podział połączeń stolarskich/meblowych

  1. Połączenia równoległe
    • połączenia wzdłużne
    • połączenia czołowe
  2. Połączenia kątowe
    • połączenia narożnikowe
      • płaskie
      • ścienne
        • wzdłużne
        • czołowe
    • połączenia półkrzyżowe
      • płaskie
      • ścienne
    • połączenia krzyżowe
      • płaskie

        Połączenie narożnikowe krzyżowe płaskie
      • ścienne