Drewno – materiał organiczny główna część drzewa poza korą, łykiem, miazgą i liśćmi. Dla przemysłu drzewnego ważna jest tylko pień drzewa. Drewno dzielimy ze względu na rodzaj drzew: drewno liściaste, drewno iglaste i drewno egzotyczne. Po ścince drzew drewno jest pozbawiane gałęzi i czasami kory a następnie sortowane i układane w stosy.
Kategoria: Słownik
-
Frezy w stolarstwie i meblarstwie
Frez HM nasadzany Frez – narzędzie metalowe przeznaczone do obróbki skrawaniem materiałów drzewnych za pomocą ostrzy wykonanych z HM, HSS, DIA, VHM.
Frezy mocowane są w obrabiarkach o nazwie: frezarki dolnowrzecionowe, górnowrzecionowe lub w strugarkach czterostronnych.
Frezy dzielimy na nasadzane i trzpieniowe.
Frezy trzpieniowe do drewna -
Wiertło HM do drewna i płyty wiórowej
Wiertła do drewna Wiertło – metalowe narzędzie skrawające (czołowo) stosowane do wiercenia otworów. Wiertła można podzielić na wiertła nieprzelotowe, przelotowe, cylindryczne, wielostopniowe.
Wiertło dwustopniowe -
Tarcica
Tarcica – materiał drzewny powstały po przetarciu drewna okrągłego kłód lub wyrzynków w tartakach za pomocą traków wyposażonych w piły trakowe na ramie, piły taśmowe, lub piły tarczowe.
Tarcica dzieli się na: deski, bale, listwy, łaty, krawędziaki, belki, fryzy. Tarcica po przetarciu klasyfikowana jest wg klas jakości.
-
Stolarz
Stolarz to zawód którego praca polega na wytwarzaniu przedmiotów takich jak: meble i innych przedmiotów codziennego użytku z drewna (drewna iglastego, drewna liściastego, drewna egzotycznego), materiałów drewnopochodnych (płyta wiórowa, MDF, OSB, sklejka liściasta, sklejka iglasta, sklejka egzotyczna) ogólnie mówiąc z płyt meblowych.
W swojej pracy stolarz wykorzystuje specjalistyczne narzędzia, przyrządy i obrabiarki do drewna:
- strugi
- piły
- wiertła i świdry
- frezy
- elektronarzędzia
- maszyny stolarskie
- liniały, miarki, kątowniki
- itp
Konstrukcje mebli i innych przedmiotów wymagają od stolarza znajomości połączeń stolarskich, złączy meblowych, technologii obróbki drewna oraz procesów produkcyjnych i technologicznych wykorzystywanych podczas wytwarzania mebli różnego przeznaczenia.
-
Stal szybkotnąca HSS
Stal szybkotnąca HSS (ang. high speed steel) jest to stal, która wykazuje bardzo dobre parametry skrawania i w miarę stałą twardość po hartowaniu między 64 a 66 HRC przy temperaturze ostrza do 650°C. Dodatki stopowe stanowią różny udział procentowy w zależności od zastosowania ostrza.
Pierwiastek Właściwości Udział Chrom (Cr) Wpływa na jednorodność i drobnoziarnistość struktury oraz zmniejsza ścieranie stali. 3,5 do 13% Kobalt (Co) Zwiększa odporność na wysokie temperatury. Tworzy węgliki. 5% lub 10,5% Molibden (Mo) Zastępuje drogi wolfram. Tworzy węgliki. 0,7 do 10% Wanad (V) Powstawanie drobnoziarnistej struktury stali. Zwiększenie głębokości hartowania. Tworzy węgliki. 1 do 9% Wolfram (W) Blokuje rozrost ziaren. Tworzy węgliki. 1,3 do 19% Najczęściej spotykane noże do strugarek wykonane ze stali szybkotnącej występują w odmianach:
13% Cr – przeznaczone do obróbki drewna miękkiego mokrego
18% W – przeznaczone do obróbki drewna miękkiego suchego i drewna twardego mokrego
-
Płyta wiórowa
Płyta wiórowa fornirowana Płyta wiórowa podobnie jak inne materiały drewnopochodne produkowana jest z materiału drzewnego ( w tym przypadku z wiórów) w postaci płyt. Technologia produkcji płyt wiórowych polega na powlekaniu wiórów klejem usypanie kobierca i sprasowanie pod wysokim ciśnieniem na płycie roboczej prasy. Ułożenie wiórów w przekroju poprzecznym płyty decyduje o jej wytrzymałości na rozciąganie. Płyty wiórowe posiadają jednakową wytrzymałość w kierunku szerokość i długość i około dziesięciokrotnie mniejszą w kierunku prostopadłym do szerokich płaszczyzn. Ze względu na sposób usypania kobierca przed sprasowaniem, wewnętrzną strukturę płyt można z grubsza podzielić na trzywarstwową i frakcjonowaną.
Płyty wiórowe ze względu na niską cenę w stosunku do drewna, sklejki, MDF znajdują zastosowanie w:
- meblarstwie
- stolarce budowlanej
- budownictwie
- produkcja kolumn głośnikowych
- inne
Płyta wiórowa surowa Surowe płyty wiórowe (niewykończone) stosuje się w budownictwie i przemyśle tapicerskim. Pozostałe gałęzie potrzebują płyt wiórowych wykończonych. Wykończone płyty wiórowe to:
- płyty wiórowe fornirowane
- płyty wiórowe laminowane
- płyty wiórowe melaminowane
- płyty wiórowe pokryte folią finish
- płyty wiórowe oklejane blachą
Wąskie krawędzie płyty po obróbce cięcia, frezowania lub strugania są oklejane takim samym materiałem jak szerokie powierzchnie (formir, laminat itd) lub doklejkami PCV, ABS a także wykańczane profilami stalowymi i aluminiowymi.
Płyta wiórowa laminowana Płyty wiórowe są najbardziej agresywne dla narzędzi podczas obróbki ze względu na dużą zawartość twardego kleju i niestety na znaczną ilość wtrąceń typu: piach, kamienie. Z tego względu stosowanie narzędzi ze stali mija się z celem, najlepszym rozwiązaniem jest obróbka za pomocą narzędzi HM i HM Plus a idealnym użycie narzędzi diamentowych oznaczonych (DIA, PKD, PCD).
Dane techniczne:
Gęstość: 500-750 kg/m3
Grubość: 8, 10, 12, 15, 16, 18, 22, 25, 28, 36, 38 mm
Szerokość: 1830, 2070 mm
Długość: 2620, 2800 mm
-
MDF
Nazwa MDF to skrót od: medium density fibreboard. Początki produkcji w Polsce sięgają roku 1995.
Podukcja MDF-u jest podobna do produkcji płyty pilśniowej. Zrebki drewna po przejściu przez defibrator zostają rozdrobnione do pojedyńczych włókien drewna a następnie są suszone i mieszane z klejem organicznym w ilości 6-8% masy. Dalszy proces to usypanie kobierca z włókien na płycie prasy i poddaniu do wysokiemu ciśnieniu i temperatury, która inicjuje proces utwardzania kleju. Kolejnym procesem jest studzenie i formatowanie na płyty w rozmiarach handlowych.
Ponieważ MDF posiada jednakową wytrzymałość na rozciąganie w obu kierunkach wzdłuż i w poprzek formatki oraz nieco mniejszą w kierunku prostopadłym do płaszczyzny; jest materiałem bardzo popularnym w przemyśle meblarskim. MDF jest łatwy do wykańczania ze względu na gładką powierzchnię i jest mniej agresywny w stosunku do obrabianych narzędzi.
Sposób wykończenia zależy od przeznaczenia wyrobu, np:
- lakierowanie
- foliowanie
- malowanie
- fornirowanie
- itp.
MDF fornirowany Dzięki jego właściwościom fizycznym stosowany jest do produkcji takich wyrobów jak:
- fronty kuchenne
- fronty do mebli skrzyniowych
- listwy profilowe do mebli (podszawkowe, wieńczące itp.)
- listwy profilowe do produkcji frontów ramkowych
- meble łazienkowe lakierowane
- produkcja drzwi
- elementy gięto-klejone
- listwy przypodłogowe
- panele ścienne
- kolumny głośnikowe
- zabawki
- inne
Dane techniczne:
Gęstość: 600-650 kg/m3
Grubość:6, 8, 10, 12, 16, 18, 19, 22 mm
Szerokość: 1830, 2070 mm
Długość: 2620, 2800 mm
-
Sklejka
Sklejka jest warstwowym materiałem drewnopochodnym zbudowanym z cienkich warstw drewna (fornirów) sklejonych ze sobą. Ilość warstw fornirów zależy od grubości sklejki.
Sklejka Sklejki można podzielić ze względu na:
rodzaj spoiny klejowej:
- suchotrwałe – przeznaczone do użytkowania wewnątrz pomieszczeń w warunkach suchych.
- półwodoodporne – przeznaczone do użytkowania w warunkach wilgotnych.
- wodoodporne – przeznaczone do użytkowania w warunkach zewnętrznych.
rodzaj użytego surowca:
- liściaste – bukowa, brzozowa, olchowa itp.
- iglaste – sosnowa, świerkowa, jodłowa itp.
- egzotyczne – mahoniowa, okoumé itp.
uszlachetnienie:
- nieuszlachetniana – zwykła
- pokryta okładzinami – blachy, itp.
- z wkładką – wkładka wewnątrz sklejki z blachy, korka, gumy
- impregnowana – pokryta filmami fenolowymi lub melaminowymi w celu zabezpieczenia przed wilgocią
zastosowanie:
- ogólnego przeznaczenia
- specjalnego przeznaczenia
Sklejki ze względu na swoje parametry techniczne i odporność na warunki w których są stosowane znajdują zastosowanie w:
- meblarstwie – meble, elementy mebli, kształtki
- przemyśle samochodowym – elementy skrzyń jako wykładziny ścian, podłóg, elementy karoserii, elementy foteli.
- szkutnictwo i przemysł stoczniowy – konstrukcje jachtów, łodzi i kajaków, wyposażenie kajut i ładowni statków.
- budownictwo – ściany, okładziny ścian, sufitów, elementy konstrukcyjne, dachy, elementy rusztowań i szalunków.
- opakowania – skrzynie transportowe, pudełka ozdobne, galanteria.
- inne – kolumny głośnikowe, meble ogrodowe, modelarstwo itp.
Jak widać zakres zastosowań sklejki pokazuje, że jest to materiał wszechstronny.
-
Połączenia stolarskie
Połączenia stolarskie i meblowe
Wstęp
W stolarstwie i meblarstwie wyroby gotowe to konstrukcja wykonana z kilku lub kilkunastu elementów płytowych lub graniakowych. Aby wyrób otrzymał kształt ostateczny elementy muszą być połączone w podzespoły (kilka elementów meblowych) a następnie w zespoły meblowe. Wykonuje się to przez zastosowanie połączeń meblowych.
Połączenie meblowe – to ta część konstrukcji mebla w obrębie, której następuje złączenie elementów (dwóch lub kilku) albo podzespołów. Połączenia mogą być nierozłączne (łączone za pomocą kleju) lub połączenia rozłączne za pomocą łączników takich jak: śruby, zatrzaski, łączniki mimośrodowe itp.
Złącze meblowe – to jest ta część elementów, które poprzez odpowiednie ukształtowanie (nadanie profilu) lub za pomocą łączników łączy się ze sobą.
Podział połączeń stolarskich/meblowych
- Połączenia równoległe
- połączenia wzdłużne
- połączenia czołowe
- Połączenia kątowe
- połączenia narożnikowe
- płaskie
- ścienne
- wzdłużne
- czołowe
- połączenia półkrzyżowe
- płaskie
- ścienne
- połączenia krzyżowe
- płaskie
Połączenie narożnikowe krzyżowe płaskie - ścienne
- płaskie
- połączenia narożnikowe
- Połączenia równoległe
